Krok 3: rozmowa. Rozmowa z partnerem to najtrudniejszy krok w kończeniu romansu. Jeżeli decyzja nie jest spontaniczna, a kwestia rozstania została już przemyślana i masz w głowie konkretne argumenty, łatwiej będzie ci przeprowadzić rozmowę. W trakcie zamykania romansu staraj się unikać oskarżeń i zwrotów, które nawiązują do Romans, sekretne spotkania, namiętny seks. A potem bolesne oczekiwanie, zazdrość, łzy w poduszce. I praktycznie nie ma nadziei, że ukochany mężczyzna przeniesie się do ciebie na zawsze. Więc kobieta zakochała się w żonatym mężczyźnie. Co zrobić w takiej sytuacji? Zostawić wszystko tak, jak jest, ciesząc się ulotnymi spotkaniami? Jeżeli masz romans i zastanawiasz się jak go zakończyć mamy dla ciebie porady, które pomogą ci zakończyć romanse różnego typu. Między innymi podpowiemy, jak zakończyć romans emocjonalny, romans z żonatym mężczyzną, czy romans w miejscu pracy. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się, jak poradzić sobie z zakończeniem romansu. Jak zakończyć romans? Trudno znaleźć jednoznaczną odpowiedź na pytanie, jak zakończyć romans emocjonalny bądź fizyczny. Zdrada w małżeństwie, związek z żonatym mężczyzną, fala pozytywnych i negatywnych emocji – to tylko niektóre czynniki nie pozwalające nam myśleć logicznie. Jakby mało było komplikacji, bohaterka, nie zastanawiając się nad konsekwencjami, wdaje się w romans z żonatym mężczyzną. Szybko okazuje się jednak, że osobą, do której najbardziej chce się zbliżyć, wcale nie jest Daniel, a jego intrygująca partnerka – Émilie. Chwilowe zaślepienie czy głębsza fascynacja? Związek z żonatym dziennikarzem Justyna Kowalczyk (31 l.) przypłaciła depresją. Wychodzi z niej dzięki treningom. Żonaty partner Justyny Kowalczyk słono płaci za ich romans! - pomponik.pl Autor: Materiały Prasowe TVP Osiecka, odcinek 6: Agnieszka wpląta się w romans z żonatym Jeremim Przyborą. Oszaleje na jej punkcie, a ona się nim zabawi! Oszaleje na jej punkcie, a ona się Zauroczyłam się kilka miesięcy temu w facecie. Jest kilkanaście lat ode mnie starszy, ma żonę. Romans i zdrada Zauroczenie żonatym. Rozpoczęte przez Pomóżcie mi bo nie wiem co mam zrobic. Ostatnio byłam na domówce i troszke się opiłam i całowałam się z żonatym facetem,on tez był pijany i chciał czegos więcej ale ja w ostatniej chwili zareagowałam i do niczego więcej nie doszło. Wiesz, jak łatwo ulec pokusie. Skoro zdarzyło Ci się zdradzić, to wiesz już, że uleganie pokusie nie jest takie trudne. Możesz więc przypuszczać, że każde samotne wyjście drugiej połówki to idealna okazja do zdrady. Karma to kara za to, co się wydarzyło. Nieustanne zadręczanie się i snucie podejrzeń już samo w sobie będzie kBYf5Kz. Zrób to z szacunkiem, ale stanowczo. Najważniejsze to szczere wyjaśnienie kochankowi własnego postanowienia. Najlepiej unikać gwałtownych scen, ale nie powinno się również lekceważyć uczuć drugiej strony, zwłaszcza jeśli ta wcale nie chce się rozstać. Jednocześnie nie można okazać wahania i wysyłać sprzecznych sygnałów. Każdy zasługuje na szczerość, więc nie powinno się mu dawać złudnych kontaktuj się z kochankiem. Jeżeli już wszystko zostanie wyjaśnione, za wszelką cenę bądź konsekwentna w swojej decyzji. Nie dzwoń do niego, ale także nie odbieraj telefonów i nie odpisuj na esemesy. Musisz dać sobie i jemu czas na dojście do równowagi. Nawet jeśli wydaje Ci się, że czujesz się na siłach, żeby zdobyć się na niewinną rozmowę, pamiętaj, że pod jej wpływem romans może się nagle miejsc, gdzie możesz go spotkać. Bardzo ważne jest również unikanie wspólnych spotkań, przynajmniej w początkowym etapie. Z pewnością za jakiś czas taka okoliczność nie będzie już bardzo emocjonująca, musi jednak upłynąć pewien okres. Unikaj zatem jego ulubionych pubów, ławeczek w parku i stałej trasy do pracy. Brak fizycznej bliskości pomoże Ci nabrać do niego dystansu. Nie żyj wspomnieniami. Nie rozpamiętuj przeszłości. Nie przeglądaj zdjęć i nie wracaj myślami do wspólnych chwil. Na początku musisz odciąć się od tego, co było. Nie chodzi o to, żeby uznać, że romans nic nie znaczył, ale chwilowe zapomnienie może przynieść bardzo wiele dobrego. Skup się raczej na tym, co dopiero nastąpi w Twoim życiu. Ustalaj jak najwięcej planów na sobie hobby. W zakończeniu romansu może pomóc znalezienie sobie jakiejś pasji. Ważne, aby się skupić na określonych czynnościach, które będą pochłaniać wiele energii. Cokolwiek to będzie: taniec, nauka języka czy joga – ważne, aby skutecznie odpędzało niepotrzebne lęki. Najlepsza rada jaką możesz dać kobiecie w takiej sytuacji, to aby nawet nie przyszło jej na myśl zaczynać. Proste? Niestety, gdyby to było takie proste i gdyby można było kontrolować w kim się zakochasz… a co jeśli i Tobie przydarzył się romans z żonatym? Miłością twego życia może pewnego dnia stać się mężczyzna żonaty lub będący w stałym związku. I co wtedy? Mało to przyjemne, choć na początku zapewne bardzo ekscytujące. Motyle w brzuchu, nieprzespane noce… Kochasz go nad życie, on zapewnia Cię, że również kocha Cię nad życie, ale nie może na razie zostawić żony. Powiedz, co naprawdę usłyszysz, gdy przyjaciółka powie MARNUJESZ SWOJE ŻYCIE? Bycie częścią pary jest nieprzewidywalne w skutkach, bo dynamika każdego związku jest jedyna w swoim rodzaju, bo każdy z nas jest inny. Gdy mężczyzna, z którym zaczynasz romans jest w tym samym czasie częścią innej pary, jest czyimś mężem lub długoterminowym niesformalizowanym mężczyzną, wtedy owa rwąca trzewia nieprzewidywalność może zmienić Twoje życie w chaotyczną, nieszczęśliwą grę w oczekiwanie, w której na pewno nie wygrasz. Jeśli masz romans z żonatym mężczyzną, fundujesz sobie życie, które będzie tonęło w sekretach. Może będzie o nim wiedziała Twoja najlepsza przyjaciółka, ale na pewno NIE dowiedzą się o nim znajomi czy rodzina. Większość czasu będziesz spędzać w samotności na czekaniu. A to na telefon, na esemesa, na spotkanie i możliwość spędzenia choć kilku chwil razem. Nie jesteś jego kobietą, żoną ani matką jego dzieci, a Twoje szczęście jest osadzone w wyimaginowanej przyszłości, która przede wszystkim jest niepewna. Jeśli dokładnie tak jest i właśnie Ty jesteś kobietą, która zakochała się i ma romans z żonatym, to posłuchaj, teraz najważniejsze jest TWOJE PRZETRWANIE. Aby przetrwać, poznaj kilka twardych prawd. Zanim jednak je przeczytasz, chciałabym, abyś na chwilę chociaż odrzuciła myślenie „ze mną będzie inaczej” lub „dla mnie on się zmieni”. Pierwszą prawdą jest to, że istnieje tylko 5%-owe prawdopodobieństwo, że z Tobą będzie inaczej, a prawdopodobieństwo, że on się zmieni wynosi 0%. Twarda prawda #1 Potrzeby innych (czytaj: jego rodziny) zawsze będą ważniejsze od Twoich. Jego rodzina będzie zawsze na pierwszym miejscu, i to dotyczy również, a w zasadzie przede wszystkim, jego żony. Nawet jeśli mówi o niej i o swoim małżeństwie negatywnie, to wcale nie oznacza, że jego zobowiązania wobec niej są mało ważne. Nie ma znaczenia czy mają dzieci, czy nie. On zawsze będzie czuł się odpowiedzialny za ich małżeństwo. I nie ma znaczenia czy ją jeszcze kocha, czy nie. Ich wspólne życie to także przyjaźń i wspólne grono znajomych. Jak sądzisz, jakie jest prawdopodobieństwo, że zaryzykuje ich utratę? Twarda prawda # 2 Jego życie z Tobą zawsze będzie sekretem Chcesz światu ogłosić Waszą miłość? Wykrzyczeć pełną piersią? Uwaga, to się nie wydarzy. On chce być Twoim kochankiem i przynosić Ci prezenty, ale na pewno nie chce by jego przyjaciele wiedzieli o Tobie, bo nie będzie chciał ryzykować, że dowie się o Tobie jego rodzina. Twarda prawda # 3 Nie ma znaczenia jak miłym jest chłopakiem, Ty jesteś dla niego tylko odwróceniem uwagi od szarości życia Ta prawda jest trudna do zaakceptowania, ponieważ jest obarczona ogromnym ładunkiem emocjonalnym. Boli jak jasna cholera. Niestety to zdanie jest bardzo prawdziwe. Dlaczego? Bo początek romansu jest zawsze romantyczne i pikantne jednocześnie. Planowanie bycia razem jest jednocześnie fascynującym i podniecającym procesem. A dodatkowo kradzenie czasu przeznaczonego na pracę lub spędzenie w domu, aby móc uprawiać seks jest bardzo ekscytujące, a Ty możesz tę mega-ekscytację okraszoną namiętnością napędzaną libido, zbyt łatwo wziąć za miłość do grobowej deski. Za wszelką cenę nie rób tego. Już wkrótce te wykradane chwile staną się dla niego obowiązkiem, a romantyczne przerwy w jego codziennym życiu nabiorą charakteru „sprawy do załatwienia”. Twarda prawda # 4 O nie porzuci swojej żony Mniej niż 5% mężczyzn porzuca swoje żony dla kobiet, z którymi mają romans. Powody nie mają znaczenia. Zniechęcające mogą być kłopoty prawne lub finansowe związane z rozwodem, przekonania religijne, wygoda jaką daje mu małżeństwo lub chociażby to, że nadal coś czują do swojej żony czy dziewczyny. Podjęcie decyzji o rozwodzie jest bardzo poważną i trudną decyzją, jedną z najbardziej stresujących, stawianą na równi ze śmiercią bliskiej osoby i utratą pracy. Fakt pozostaje faktem mężczyźni rzadko odchodzą od swoich żon. No i nie oszukuj się, że nie uprawiają seksu ze swoimi żonami. Bez względu na to, w co chcesz wierzyć. Twarda prawda # 5 Emocjonalnie, prawnie, finansowo nie masz żadnego prawa Myślisz, że jest między wami więź emocjonalna. W rzeczywistości nie ma. Gdy romans przemija okazuje się, że nie pozostaje nic. Dlaczego? Zapewnia, że Cię kocha? Bardzo kocha? To nie stanowi przeszkody, aby podchodził do Ciebie zupełnie nie emocjonalnie. On może być wspaniałym człowiekiem, ale również jest praktyczny. Ma świadomość, że nie chce trzymać się emocji, które mogą spowodować kłopoty dla jego rodziny. Kiedy skończycie ze sobą, on bez problemu ruszy przed siebie. Twarda prawda # 6 Nie oszukuj się, że kiedykolwiek będzie TWÓJ Mówi, że kocha. Zapewne jest to prawda w najgorętszych momentach. Jednak jeśli mimo to nadal jest w związku z żoną czy dziewczyną, to nigdy nie będzie Twój. Nie znaczenia co obiecuje, ile prezentów kupuje, w ile podróży Cię zabierze. To naprawdę nie ma znaczenia. On ma już ma kobietę, żonę czy partnerkę, miłość swego życia, wobec której podjął zobowiązanie. To co się dzieje między wami jest efektem pewnych braków jakie pojawiły się w domu, w jego życiu, a które wypełniasz TY. Po słodkim randez-vous z Tobą, zamyka za sobą drzwi i odgrywa dobrego męża i Tatusia, bo przecież kocha swoje dzieci nad życie. Tylko żona nie daje mu wszystkiego czego potrzebuje, i zamiast coś z tym zrobić, dzięki Tobie ma wszystko co najlepsze z obu światów. Ma genialny seks z Tobą, smaczny obiad po powrocie do domu, a w nim kobietę, która się o niego troszczy. Ma wszystko czego potrzebuje, tyle że dostaje to od dwóch kobiet. Jak sądzisz? Dlaczego miałby dobrowolnie z tego rezygnować? On o tym bardzo dobrze wie. Wie jak to jest egoistyczne i jaką grę z Tobą prowadzi. Czasem miesiącami, a czasem latami. On ma wygodne życie, a Ty masz CO? Twarda prawda # 7 Dlaczego nadal nie odszedł od żony, nie zerwał z partnerką? Nie odszedł. Taki jest fakt. I nie ma on nic wspólnego z Tobą. Wspaniały seks jaki macie też nie ma znaczenia. Zacznij myśleć o tym z innej strony. Gdyby chciał skończyć swój związek, swoje małżeństwo, to już by to zrobił. Gdyby naprawdę Cię kochał, to już byłby co najmniej w połowie drogi. Te wszystkie piękne uczucia jakie ma dla Ciebie, są dla niego fantazjowaniem i tym samym powinny być dla Ciebie. On po prostu utracił tę iskrę ekscytacji i romansu, jaką miął na początku swojego małżeństwa, a teraz Ty mu ją zapewniasz. Umieścił Ciebie w bardzo konkretnym miejscu swojego życia, w łóżku, gdy on ma na to ochotę. Stałaś się obiektem seksualnym, kochanką, miejscem do którego ucieka, gdy czuje się znudzony. Jesteś niczym innym jak zabaweczką. Wiem, że to brzmi brutalnie, ale taka jest prawda. Przykro mi, gdy myślę, że dajemy się tak traktować, bo zasługujemy na dużo więcej. Nawet jeśli teraz myślisz sobie… ale przynajmniej mam fantastyczny seks, to też coś… Zapytam, czy naprawdę tylko tyle Ci wystarczy? Twarda prawda # 8 Jeśli Cię kocha, to dlaczego nie jest z Tobą? Chciałabym, abyś zadała sobie to pytanie i bardzo dokładnie zastanowiła się nad odpowiedzią. Zakładam, że powiedział, że Cię kocha, a przynajmniej, że zależy mu na Tobie. Więc jeśli Cię kocha, to dlaczego nie odszedł od żony? Jeżeli uważa, że jesteś tą jedyną, to dlaczego nie mieszka z Tobą? Popatrz prawdzie w oczy. Jeśli nadal nie odszedł od żony, to dlatego że NIE CHCE. Gdy mężczyźnie naprawdę zależy na kobiecie, trudno znosi choćby chwilę w odosobnieniu i nie pozwoli by cokolwiek mu przeszkodziło z nią być. Jeżeli ma wymówki, dlaczego nie możecie się znowu widzieć, to właśnie są tylko wymówki. Jak pomóc sobie? Aby ochronić siebie przed zbyt dużym bólem, przede wszystkim nie dopuść, aby stał się całym Twoim życiem. Może być tylko niewielkim fragmentem twojego życia i nigdy nie może stać się w nim ważną osobą, nawet jeśli złoży milion obietnic. Nawet jeśli masz romans z żonatym mężczyzną, musisz mieć swoje własne, niezależne życie, nie podporządkowane spotkaniom z nim. Niezależne życie uratuje Cię po zerwaniu. On ma swoje życie i Ty masz mieć swoje. Grono dobrych przyjaciół i życie towarzyskie odrębne od Twojego sekretnego życia z nim są koniecznością i Twoim obowiązkiem wobec samej siebie. Niech Twoi przyjaciele nadal wiedzą, że chcesz spotykać się z nimi regularnie. Nigdy nie odwołuj spotkań z przyjaciółmi, aby spotkać się z kochankiem. Przyjaciele są na pierwszym miejscu. A tak poza wszystkim, na pewno nie zaszkodzą ci dodatkowe randki z mężczyznami, którzy uważają Cię za kobietę atrakcyjną i godną ich uwagi. Warto, abyś popatrzyła na siebie ich oczami. Tylko od Ciebie zależy na ile pozwolisz sobie na tych randkach. Pamiętaj, że „to inne życie z żoną” jakie ma mężczyzna, z którym prowadzisz swoje sekretne intymne życie, nie jest życiem mnicha. Przeczytaj Seksualny Klucz Do Kobiecych Emocji Romans z cudzym mężczyzną będzie nieustanną jazdą na diabelskim kole, od ekstatycznych wzlotów na początku do depresji na końcu. Postaraj się nabrać trochę dystansu i ustal jakie są TWOJE priorytety w tym romansie. Do myślenia użyj głowy, nie serca. Jeśli uda Ci się zorganizować sobie własne życie, niezależne od niego, bycie „tą drugą” stanie się trochę bardziej znośne. Co robić gdy masz romans z żonatym mężczyzną?? Na początek zapytaj samą siebie. Czego Ty chcesz, bo właśnie Ty jesteś tutaj najważniejsza. Jeśli będziesz ze sobą szczera, odpowiedź może Cię zaskoczyć. Zwykle są dwie opcje. Pierwsza to naprawdę go kochasz i chcesz z nim być w pełni, na 100%, dzień i noc, w chorobie i zdrowiu, ręka w rękę. A druga opcja jest trochę bardziej pokręcona. Chcesz z nim być tylko i wyłącznie w takim układzie jak teraz, bo nade wszystko odpowiada Ci rola kobiety, która nie chce się wiązać, bo boi się bliskości. Ten drugi przypadek wymaga osobnej analizy pewnie osobnego artykułu, ale jeżeli zauważyłaś, że jest to rodzaj powtarzającego się wzorca, może warto zasięgnąć porady terapeuty. Znam w Warszawie taką, jeśli potrzebujesz polecenia, to odezwij się przez formularz kontaktowy. Zajmijmy się dzisiaj tym pierwszym. Jeśli naprawdę chcesz z nim być i chcesz wiedzieć co dalej robić, wiedzieć na bazie faktów na czym stoisz, postaw mu ultimatum. Powiedz, że Twoim zdaniem to nie fair co robi Tobie i swojej żonie, i że oczekujesz decyzji albo Ty, albo ona. To bardzo trudne, ale przynajmniej jest szansa, że zdejmie Ci to łuski z oczu. Usiądź z nim i spokojnie, bez histerii, powiedz łagodnie i zdecydowanie… Kocham cię i chciałabym, abyśmy byli razem, ale nie mogę tego kontynuować, bo to nie jest dobre dla mnie. Nie mogę się z Tobą spotykać dopóki nie odejdziesz od żony. Zadzwoń do mnie dopiero wtedy gdy powiesz jej o nas, lub gdy się wyprowadzisz, wtedy możemy się spotkać. W przeciwnym wypadku to koniec. Kiedy już go zaszokujesz nową sytuacją i będzie musiał podjąć decyzję, dowiesz się czy rzeczywiście chce, abyś była jego kobietą, czy masz na zawsze pozostać tą drugą… A pozostawanie tą drugą zawsze oznacza odmawianie sobie szansy na spotkanie mężczyzny, który będzie tylko i wyłącznie dla Ciebie, bo prawda jest taka, że Twój żonaty wybranek wypełnia miejsce, które mógłby zająć ten właściwy. Gdybym była teraz na Twoim miejscu, bardzo bym sobie współczuła. Znam to uczucie. Wiem jak bardzo ta sytuacja jest nie fair wobec jego żony, dzieci, a przede wszystkim wobec samej Ciebie. Czy jesteś pewna, że na to zasługujesz? Czytaj dalej 20 Rad Jak Zakończyć Związek z Żonatym ********************************************* Aby nie ominęły Cię następne artykuły, subskrybuj tutaj: #romanszżonatym Post Views: 106 715 Jak zbawiałam kochanego misia od potwory, czyli romans z żonatym 7wiatrów, Mam za sobą 14 miesięczny romans z żonatym facetem. On był taki biedny. Żona go nie rozumiała, nie dbała o niego, nie szanowała go. 10 lat nie spał z nią biedak w jednym łóżku, a seks uprawiali raz w miesiącu. Zmęczony tym związkiem, w którym tkwił pod przymusem ze względu na dziecko oraz kredyt na auto i mieszkanie, rozejrzał się za pocieszycielką. Wypadło na mnie. Boże, cóż za szczęście. Sama tkwiłam w nieszczęśliwym związku, z problemami takimi samymi jak On, więc zbliżyliśmy się do siebie. Po jego trwającym jakieś pół roku tańcu godowym i zasypywaniu mnie komplementami. A że komplement to rzecz dla mnie do tej pory nie spotykana, a moje poczucie własnej wartości tkwi gdzieś na dnie głębokiego jeziora, przykryte grubą warstwą gęstego, śmierdzącego mułu, to poszłam w tango jak ta lala. Swój związek zakończyłam, i przeznaczyłam całą swoją energię na podnoszeniu na duchu tego biedactwa. Radziłam, tłumaczyłam, byłam powiernicą każdej najbzdurniejszej małżeńskiej frustracji. Głaskałam, pocieszałam, komplementowałam i jakże rozumiałam. Nie to, co ta żona - potwór w ludzkiej skórze, pożerający na śniadanie ludzkie niemowlęta stwór... Nie wiem kiedy moje durne serce zaczęło bić tylko i wyłącznie dla niego. Kocham go. Nawet teraz. Nawet teraz, ale staram się to w sobie zdusić. Tak oczywiście - on, ten żonaty co smali do Ciebie cholewki jest taki cudowny, mądry i kochany. Bez wad wręcz. No tak, kłamie co prawda kobietę, którą sam sobie wybrał i nawet w Urzędzie Stanu Cywilnego sam wszystkie dokumenty podpisał, bez żadnego przymusu. Tak, chowa przed nią telefon, bredzi głupstwa, że idzie na piwo z kolegami (a przecież idzie wtedy do Ciebie - po pocieszenie - Ty szczęściaro, Ty). Kłamie, oszukuje, a jak cudnie to robi... Nie jeden raz na Twoich oczach utkał w mgnieniu oka takie cudne kłamstwo dla wrednej żony! Boże, jaki on mądry i jaki zaradny! Niesamowity wprost gość. I z miłości do Ciebie tak lawiruje, tak kłamie, tak ściemnia tej niedobrej kobiecie, która trzyma go na siłę w tym nieszczęśliwym małżeństwie. A on to tak dzielnie znosi... Bo ma takie dobre, cnotliwe serce. Rada jest tylko jedna Odpuść sobie. Odpuść sobie jak tylko Ci powie, że zaprasza Cię na kawę/herbatę/piwo/wino/wodę. Odpuść sobie. Wiadomo dokąd ta kawa ma prowadzić. To na tej kawie po półrocznym tańcu godowym zaczął mi się żalić na potworo-żonę. Odpuść sobie. Bo nie warto poświęcać swojego czasu, emocji na kogoś, kto nie jest uczciwy wobec najważniejszych dla siebie osób - żony i dziecka. Kłamie żonę, kłamie Ciebie. Słuchaj intuicji. Moja nie raz trzęsła mną, ale skutecznie ją uciszałam. Pon mniej więcej 6 miesiącach dopadły mnie wyrzuty sumienia i spore wątpliwości co do wiarygodności pana żonatego. Zaczęły mnie męczyć te spotkania, a jednocześnie nie umiałam ich przerwać. To było jakieś chore emocjonalne uzależnienie. Tak to teraz był fenyloetyloaminowy haj i racjonalność myślenia na poziomie pijanej rozwielitki. Mea culpa. Pomyśl o żonie. O tym, że jest normalną kobietą - jak Ty, jak my wszystkie. O tym, ze może jest chora, może ma gorszy dzień, może zmęczona opieką nad dziećmi i domem. Może smutna, bo on może wcale nie jest dla niej nawet w połowie tak miły jak na randkach z Tobą. Może płacze po nocach - bo my kobiety przecież czujemy szóstym zmysłem, że coś nie gra... A może i jest zołzą do entej potęgi - ale co Cię to obchodzi? Żonaty to duży chłopiec. Niewielu jest facetów - cierpiętników tkwiących na siłę tam, gdzie im źle. To zwykle my - kobiety się poświęcamy. Facet jak mu źle - to idzie w I tyle. Zazwyczaj. A zatem jak żonaty zaczyna bredzić o swoim nieszczęściu, każ mu najpierw załatwić swoje sprawy. No chyba,że rajcuje Cię rola tej drugiej, tej gorszej, tej co zdycha z samotności w każde święta i w wakacje. Myślmy o sobie kobiety. I tak mamy w życiu trudniej, więcej mamy zwykle na głowie i z większą liczbą rzeczy na co dzień się borykamy. Myślmy o sobie nawzajem. Wspierajmy się i nie występujmy jedna przeciwko drugiej. Szanujmy się nawzajem, to mniej będzie cierpienia na świecie. Jest mi wstyd i żal, że przyłożyłam się do cierpienia drugiej kobiety. Przykro mi niesamowicie, że pozwoliłam sobie na tą słabość, że bezrefleksyjnie żarłam kłamstwa. Mam za swoje. Tego najbardziej żałuję. Cierpienia jego żony. Tego, że jest jej pewnie ciężko i źle, nie chce na mnie patrzeć ani ze mną mówić, więc nawet jej nie przeproszę - bo jak. Czuję się okropnie. Ona przyjęła go z powrotem. On obarczył ją winą za wszystko. Ona uznała,że on ma rację. Nadskakuje mu z każdej strony, seks płynie szerokim strumieniem, obiadki są ciepłe 24h/dobę... ona się martwi, że może on ją jeszcze zdradza, mówi, że jej ciężko, płacze... Jego odpowiedź - a to już Twój problem. Pracujemy razem, on mi to wszystko opowiada, a ja patrzę, słucham i oczom i uszom nie wierzę. Ryczę nad sobą i nad nią... Jak można być tak nieczułym na cierpienie swojej kobiety? Dwie kobiety płaczą, źle im - każdej z innego powodu, ale związany ten powód jest z nim... Żona czuje się winna zdrady, pała do mnie żywą nienawiścią... ja czuję się winna, bardzo winna... a on - niewinny misio bez skazy. Kobiety winne, a królowi życia wszystko uszło płazem. I się napawa swoją władzą nad żoną, tym że ona za nim lata i obskakuje dookoła. nigdzie nie napisałam, że jestem bez winy. |Oboje jesteśmy winni - i ja i on. Tylko my. Tym bardziej rozwala mnie to, ze winę na siebie bierze żona. Nigdy nie wymagałam od niego rozwodu. Nie kazałam nikogo opuszczać. Po prostu go pokochałam i to wszystko. Nie zdejmuję z tego powodu z siebie winy. Jestem winna. A romansu by nie było, gdyby nie było kobiet, które się na niego godzą. Co nie zdejmuje winy z bez winy w tym układzie jest żona. Tylko ona. Gdybym choć przez sekundę pomyślała o niej, gdybym mu odmówiła, nie byłoby tego całego syfu... Bądźmy dla siebie dobre kobiety. Bo jak nie my - to kto? Chryste panie, jak mi przykro, głupio i wstyd... tragicznie... S. źródło: internety Strona Główna Pytania I Odpowiedzi Jak Zakończyć Romans? 3 odpowiedzi Dzień dobry, Od dziewięciu lat jestem w stałym związku. Ponad rok temu wdałam się w romans z żonatym mężczyzną, wydaje mi się, że, dlatego iż dopadła mnie rutyna oraz, dlatego że mój partner nie zaspokajał moich potrzeb seksualnych. Kilka miesięcy temu dowiedziałam się, że żona mojego kochanka jest w ciąży. Zaczęło mnie gryźć sumienie, kilkakrotnie próbowałam zakończyć naszą znajomość jednak ona ciągle powraca. Czuję się wyniszczona psychicznie przez tego mężczyznę jednak nie potrafię z niego definitywnie zrezygnować. Za każdym razem on zaczyna zabiegać o naszą znajomość, mówi o swoich uczuciach do mnie, choć jednocześnie wiem, że nie zrezygnuje z rodziny, ale nie na tym mi zależy, ja również nie chcę rezygnować z mojego partnera. Jednak nie potrafię sobie tego wszystkiego wyjaśnić, kłóci się to z moim wyobrażeniem romansu. Jest o mnie zazdrosny, wybucha za każdym razem, gdy pojawia się ktoś w moim otoczeniu, a ja wbrew sobie ograniczam takie kontakty, stałam się zamknięta. Czuję się czasem nieświadomie przez niego manipulowana. Nie wiem jak sobie z tą sytuacją poradzić, nie wiem co powinnam. Kompletnie się pogubiłam, nie mam ochoty na nic, choć wcześniej miałam jasno określone cele i plan osiągania ich. Teraz wszystko wydaje mi się bez sensu, nic nie sprawia mi radości, nie wiem dokąd zmierzam. Ten stan trwa od kilku miesięcy, źle sypiam, mało jem. Partner zaczął zauważać, że jest ze mną coś nie tak, chciałam mu powiedzieć o wszystkim jednak boję się, że go stracę. Co powinnam zrobić, czy rozpocząć psychoterapię? Witam Panią z opisu wynika, że jest Pani w złym stanie psychicznym i emocjonalnym dlatego zachęcam do wizyty u psychologa. Serdecznie pozdrawiam Alicja Giezek Uzyskaj odpowiedzi dzięki konsultacji online Jeśli potrzebujesz specjalistycznej porady, umów konsultację online. Otrzymasz wszystkie odpowiedzi bez wychodzenia z domu. Pokaż specjalistów Jak to działa? Dzień dobry Pani, na początku dziękuję za podzielenie się ze mną swoim problemem. Opisywany przez Panią problem rozumiem na kilku poziomach. Pierwszy - objawów, tzn. obniżony nastrój, o którym Pani pisze, mniejsza zdolność odczuwania radości i przyjemności, zmniejszony apetyt (często utrata wagi), trudności z zasypianiem lub poranne wybudzanie się i niemożność późniejszego zaśnięcia, poczucie beznadziei, że nic nie ma sensu są objawami depresji. Dla dokładniejszego zdiagnozowania potrzebna by była wizyta u specjalisty (psychiatry lub psychoterapeuty poznawczo - behawioralnego) Nic nie zastąpi rzetelnej i dokładnej diagnozy. Depresję z powodzeniem leczy się terapią poznawczo - behawioralną i trwa ona ok. 14-15 sesji terapeutycznych. Drugi poziom problemu to pozostawanie w relacji, która tak jak Pani opisuje jest dla Pani trudna i czuje się Pani manipulowana przez kochanka. Nad tym również można przyjrzeć się w terapii co Pani daje pozostawanie w takim związku, ale była by to praca na oddzielnym kontrakcie terapeutycznym. Trzeci poziom problemu to problemy w związku, od których rozpoczął się romans. Być może do tego problemu potrzebna by była terapia par, aby w przyszłości nie zdarzały się tego typu problemy, lub aby można było zapobiegać im wcześniej, rozwinąć umiejętność rozmowy o swoich potrzebach (to tylko niektóre aspekty terapii par). Jednak priorytetową sprawą na początku jest sprawdzenie czy nie ma Pani depresji i zajęcie się nią w pierwszej kolejności. Pozdrawiam serdecznie i ewentualnie jak spodobała się Pani moja odpowiedź, zapraszam. Adam Elżanowski Witam, oczywiście na terapii można również rozwiązywać trudności w relacjach. Pani objawy na chwilę obecną nie wydają się być zagrażające ale myślę, że im szybciej upora się Pani z obecną sytuacją tym szybciej poczuje się Pani lepiej i nie dopuści do rozwoju objawów. Pozdrawiam Mam już za sobą epizody depresji. Wiele rzeczy w tym czasie zrozumiałam i zmieniłam. Uwierzyłam też, że dzięki temu moje życie może być - jeśli nie szczęśliwe - to przynajmniej spokojne. Mam trójkę małych dzieci, 15-letni staż związku i widmo kolejnego kryzysu przed sobą. Czuję się wyczerpana, wyżęta,… Mam już za sobą epizody depresji. Wiele rzeczy w tym czasię zrozumiałam i zmieniłam. Uwierzyłam też, że dzięki temu moje życie może być - jeśli nie szczęśliwe - to przynajmniej spokojne. Mam trójkę małych dzieci, 15-letni staż związku i widmo kolejnego kryzysu przed sobą. Czuję się wyczerpana, wyżęta,… Od dwóch miesięcy biorę Seronil (1 tabletkę 20mg dziennie), który seksuolog przepisał mi na przedwczesny wytrysk, ale przestałem go brać tydzień temu, bo chociaż miałem dłuższy stosunek to moje libido było strasznie słabe. Oprócz tego staramy się z żoną o dziecko i słyszałem, że Fluoksetyna może wpływać… Od paru dni nie biorę leków i płakać mi się chce. Źle się czuje i pani doktor też jest zła. Poddałam się już chorobie. To koniec nie mam siły walczyć z tym! Może być gorzej czy nie? Witam, Od dwóch miesięcy biorę Seronil (1 tabletkę 20mg dziennie), który seksuolog przepisał mi na przedwczesny wytrysk, ale przestałem go brać tydzień temu, bo chociaż miałem dłuższy stosunek to moje libido było strasznie słabe. Oprócz tego staramy się z żoną o dziecko i słyszałem, że Fluoksetyna może… Witam. doznałam urazu skrętnego stawu skokowego oraz złamania guzowatości V kości śródstopia. Przeprowadzono rehabilitację: terapia manualna, drenaż limfatyczny, jonoforeza z NLPZ, neuromobilizacja nerwów palcowego wspólnego III, mobilizacja stawów stępu. Pole magnetyczne itp. Przyjmowałam… Witam, nie wiem co mam zrobić. Mój problem wygląda tak, że dostałem leki od psychiatry, po których czuję się coraz gorzej. Czuję się po nich uziemiony, ograniczony, o nasilonej depresji, zupełnie nie mogę się skupić. Rzecz w tym, że przed zgodą na ich przyjęcie (miały mnie rzekomo dodatkowo jeszcze wspomóc)… Witam, nie wiem co mam zrobić. Mój problem wygląda tak, że dostałem leki od psychiatry, po których czuję się coraz gorzej. Czuję się po nich uziemiony, ograniczony i o nasilonej depresji, zupełnie nie mogę się skupić. Rzecz w tym, że przed zgodą na ich przyjęcie (miały mnie rzekomo dodatkowo jeszcze… Jeśli czytam różne artykuły na temat osobowości chwiejnej emocjonalnie typu borderline i dostrzegam tam wiele odnośników do siebie, to po umówieniu się na wizytę u psychiatry i opowiedzeniu mu o tym, w jaki sposób on potwierdzi lub wykluczy te zaburzenie? Bardzo boję się wyśmiania ze strony lekarza. Od kilku miesięcy mam problemy ze swoim zdrowiem. Dokładnie chodzi o to, że cały czas chce mi się spać. Czy śpię 5 czy 10 godzin, to jestem bardzo senny. Najgorzej jest w pracy – pracuję przy komputerze jako pracownik biurowy. Czasami siedzę przed komputerem i przysypiam, nie mogę nad tym zapanować,… Twoje pytanie zostanie opublikowane anonimowo. Pamiętaj, by zadać jedno konkretne pytanie, opisując problem zwięźle. Pytanie trafi do specjalistów korzystających z serwisu, nie do konkretnego lekarza. Pamiętaj, że zadanie pytania nie zastąpi konsultacji z lekarzem czy specjalistą. Miejsce to nie służy do uzyskania diagnozy czy potwierdzenia tej już wystawionej przez lekarza. W tym celu umów się na wizytę do lekarza. Z troski o Wasze zdrowie nie publikujemy informacji o dawkowaniu leków. Ta wartość jest zbyt krótka. Powinna mieć __LIMIT__ lub więcej znaków. Specjalizacja Wybierz specjalizację lekarza, do którego chcesz skierować pytanie Twój e-mail Użyjemy go tylko do powiadomienia Cię o odpowiedzi lekarza. Nie będzie widoczny publicznie. Wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych dotyczących stanu zdrowia w celu zadania pytania Profesjonaliście. Dowiedz się więcej. Dlaczego potrzebujemy Twojej zgody? Twoja zgoda jest nam potrzebna, aby zgodnie z prawem przekazać wybranemu przez Ciebie Profesjonaliście informacje o zadanym przez Ciebie pytaniu. Informujemy Cię, że zgoda może zostać w każdej wycofana, jednak nie wpływa to na ważność przetwarzania przez nas Twoich danych osobowych podjętych w momencie, kiedy zgoda była informacje o moim pytaniu trafią do Profesjonalisty? Tak. Udostępnimy wybranemu przez Ciebie Profesjonaliście informacje o Tobie i zadanym przez Ciebie pytaniu. Dzięki temu Profesjonalista może się do niego mam prawa w związku z wyrażeniem zgody? Możesz w każdej chwili cofnąć zgodę na przetwarzanie danych osobowych. Masz również prawo zaktualizować swoje dane, wnosić o bycie zapomnianym oraz masz prawo do ograniczenia przetwarzania i przenoszenia danych. Masz również prawo wnieść skargę do organu nadzorczego, jeżeli uważasz, że sposób postępowania z Twoimi danymi osobowymi narusza przepisy jest administratorem moich danych osobowych? Administratorem danych osobowych jest ZnanyLekarz sp. z z siedzibą w Warszawie przy ul. Kolejowej 5/7. Po przekazaniu przez nas Twoich danych osobowych wybranemu Profesjonaliście, również on staje się administratorem Twoich danych osobowych. Aby dowiedzieć się więcej o danych osobowych kliknij tutaj Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.